Najważniejsze jest ustalenie faktycznych warunków jakim odpowiadał stosunek. Zatem, jeśli praca danej osoby jest wykonywana w warunkach typowych dla stosunku pracy, pracodawca nie może nawiązywać z tą osobą umowy cywilnoprawnej. Rozstrzygając czy dany stosunek prawny miał charakter stosunku pracy, sąd powinien zbadać: wolę stron. Rozp. RM o pracy w warunkach szczególnych obowiązujące od 1956.07.01 do 1980.01.01. by Judykator in Types > Research > Law, praca, and prawo N a podstawie art. 32 w zw. z art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1383 ze zm. w związku z poz. 2 Działu VIII wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w III AUa 86/21 - "Prawo do rekompensaty mają osoby urodzone po 1948 r., które przed 1 stycznia 2009 r. wykonywały przez co najmniej 15 lat prace w szczególnych warunkach lub charakterze w rozumieniu art. 32 i 33 emeryturach i rentach z FUS." (podobnie Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z 30 listopada 2022 r., sygn. emerytalnej - emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach na stanowiskach wymienionych w wykazie A, dziale VIII, poz. 9 rozporządzenia (§ 4 ust. 1 pkt 1 i 3) oraz nie wykazał posiadania okresu pracy w szczególnych warunkach określonej w wykazie B, dziale IV, poz. 4 rozporządzenia (§ 8 ust. 1 pkt 2 w związku § 2). Vay Tiền Nhanh Ggads. Podstawę prawną niniejszej odpowiedzi stanowi ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zwana dalej ustawą, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Z treści Pana pytania wynika, że dysponuje Pan świadectwem pracy, które nie wskazuje, że praca była wyłącznie wykonywana na stanowisku kierowcy pojazdów pow. 3,5 t. Mniemam, że poprawne świadectwo pracy jest niezbędne Panu do uzyskania prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu 15 lat pracy w warunkach szczególnych, przy jednoczesnym zachowaniu pozostałych warunków przewidzianych prawem. Z treści Pana pytania wynika, że głównym zakresem obowiązków było kierowanie pojazdami ciężarowymi o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej. 3,5 t. Ponadto kierował Pan autobusami oraz ciągnikiem z przyczepą. Poniższa odpowiedź będzie przedstawiała dwie możliwości ustalenia, że świadczył Pan pracę w warunkach szczególnych przez okres co najmniej 15 lat. W pierwszej części przedstawię możliwość dochodzenia prawa do emerytury na drodze sądowej. Druga cześć będzie poświęcona możliwości ustalenia, że świadczona praca była świadczona w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze. Jeżeli zatem w dniu 31 grudnia 1998 r. miał Pan 15 lat pracy w szczególnych warunkach oraz staż pracy 25 lat, a także nie przystąpił Pan do otwartego funduszu emerytalnego (lub przekaże środki na rzecz budżetu państwa), będzie się Pan mógł ubiegać o emeryturę. Należy również wskazać, że prace, które są uznane za pracę w warunkach szczególnych, zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Proszę także pamiętać, że aby praca została zakwalifikowana do pracy w szczególnych warunkach, musi być świadczona stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ów staż pracy w warunkach szczególnych należy udowodnić przed ZUS-em za pomocą dokumentów – świadectw pracy i zaświadczeń wydawanych przez pracodawców. Jeżeli ZUS odmówi prawa do emerytury, można wnosić odwołanie do sądu, wtedy okoliczność pracy w szczególnych warunkach można udowadniać poza dokumentami również zeznaniami świadków. Praca kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych, a także praca kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych stanowi pracę wskazaną w Dziale A Wykazie VIII poz. 2 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zasadne jest odwołanie się do sądu od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o odmowie przyznania prawa do emerytury. Szansą dla Pana jest treść art. 473 Kodeksu postępowania cywilnego (w skrócie: zgodnie z którym „w sprawach przewidzianych w niniejszym dziale [postępowanie w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych] nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i z przesłuchania stron”. Innymi słowy, w postępowaniu przed sądem, także wówczas, gdy przedmiotem sporu jest prawo do nabycia emerytury za pracę w warunkach szczególnych, fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy mogą być dowodzone wszelkimi dostępnymi środkami, a do sądu należy ocena ich wiarygodności. Orzecznictwo Sądu Najwyższego w tej materii jest jednolite i nie budzi żadnych wątpliwości. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 1996 r. (sygn. akt II URN 3/95) „w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokości mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego. Ograniczenia dowodowe zawarte w § 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz. U. z 1983 r. Nr 10, poz. 49 ze zm.) dotyczą wyłącznie postępowania przed tymi organami”. Zgodnie z § 20 pkt 1 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń wysokość zarobków ubezpieczony powinien udowodnić zaświadczeniami pracodawców. Powyższe ograniczenie nie obowiązuje w postępowaniu sądowym, w którym Pan jako strona może dopuścić dowód z zeznań świadków i żądać przesłuchania siebie w charakterze strony. Taką możliwość daje przepis art. 473 który stanowi, że w postępowaniu w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych przed sądem nie stosuje się żadnych ograniczeń dowodowych. Ten wyjątek od ogólnych zasad wynikających z art. 247 sprawia, że każdy fakt może być dowodzony wszelkimi środkami, które sąd uzna za pożądane i ich dopuszczenie za celowe. Pozwolę sobie zatem wskazać, że jeżeli żyją jeszcze Pana koledzy, z którymi świadczył Pan pracę na takim samym stanowisku bądź którzy wiedzieliby, jaki był zakres Pańskich obowiązków (np. woził ich Pan do pracy, widzieli, jak pracował Pan przy załadunku, kierował pojazdami pow. 3,5 t), należy ustalić ich dane teleadresowe i wezwać w charakterze świadków na okoliczność ustalenia zajmowanego stanowiska pracy. Warto także się zastanowić, czy któryś kolega, który zajmował takie samo lub podobne stanowisko, nie dostał już emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W takim przypadku należy zawnioskować o powołanie akt takiej sprawy jako dowodu w sprawie. Sądy co do zasady, mając na uwadze wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy, dopuszczają i przeprowadzają dowód z zeznań świadków i akt rentowych innych pracowników. Wynika to bowiem z faktu, że pracownik z uwagi na źle wystawione świadectwo pracy zostałby pozbawiony prawa, które mu przysługuje. Należy wyraźnie podkreślić, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie przyzna Panu prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach, ponieważ posiadane przez Pana dokumenty są niewystarczające i nie wykazują pracy w szczególnych warunkach. Inne rygory dowodowe obowiązują przed sądem, co wskazałem powyżej. Droga zatem dochodzenia swoich praw jest następująca: w pierwszej kolejności powinien Pan złożyć wniosek do ZUS-u, który na skutek takiego wniosku wyda decyzję odmowną. Następnie należy złożyć odwołanie od tej decyzji do sądu okręgowego właściwego dla Pana (podany w pouczeniu w decyzji odmownej), wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie prawa do emerytury za pracę w warunkach szczególnych i jednocześnie o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron, z ograniczeniem do przesłuchania Pana jako wnioskodawcy, a także dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków (należy wskazać ich z imienia i nazwiska) Proszę również pamiętać, że aby praca została uznana za pracę w szczególnych warunkach, musiała ona być świadczona stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Druga możliwość to prawo wystąpienia do sądu z pozwem o ustalenie, że praca świadczona przez Pana w okresie od 1 stycznia 1983 r. do 31 grudnia 1990 r. wykonywana była na stanowisku kierowcy i wiązała się z obowiązkiem kierowania samochodami ciężarowymi o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 t, specjalizowanych, specjalistycznych, a także prowadzenia ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych. Orzecznictwo dopuszcza bowiem możliwość wytoczenia powództwa o ustalenie wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2004 r. (sygn. akt II SA 4780/03) „roszczenia byłych pracowników o ustalenie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze mogą być skutecznie dochodzone tylko przeciwko byłemu pracodawcy lub jego następcy prawnemu”. Powyższy pogląd zgodny jest z prezentowanym przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 lipca 2002 r. (sygn. akt III KKO 2/02). Należy jednak wyraźnie podkreślić, że ustalenie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze nie może zmierzać do uzyskania dowodów na potrzeby innego postępowania. Innymi słowy, jeżeli w chwili obecnej spełnia Pan wszystkie przewidziane prawem wymogi do uzyskania emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach, za wyjątkiem wymaganych 15 lat pracy stale i pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, zasadne jest wystąpienie do ZUS z wnioskiem o emeryturę, a następnie złożenie odwołania do sądu. W sytuacji, kiedy nie osiągnął Pan jeszcze wieku emerytalnego, zasadne jest wystąpienie do sądu z powództwem o ustalenie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Wykluczona jest bowiem sytuacja, w której wystąpiłby Pan z pozwem o ustalenie, zamierzając następnie złożyć wniosek o emeryturę. Wówczas bowiem mamy do czynienia z sytuacją, w której pozew o ustalenie zmierzać ma do uzyskania dowodów, a to jak wskazano powyżej jest niedopuszczalne. Z pozwem o ustalenie może wystąpić tylko osoba, która ma interes prawny w stwierdzeniu, że wykonywana praca była pracą w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze. Ustalenie takie może nastąpić, jeżeli uzyska Pan prawo do emerytury za kilka lat i w chwili obecnej obawia się Pan, że świadkowie mogą nie dożyć chwili, kiedy będzie Pan dochodził prawa do emerytury przed sądem. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online . Wykonywanie pracy w warunkach szczególnych rekompensowane jest szczególnymi uprawnieniami pracownika na gruncie ubezpieczeń społecznych. Jako prawnik dość często mam do czynienia ze sprawami w których do osiągnięcia stażu emerytalnego, który umożliwia nabycie określonych uprawnień emerytalnych brakuje kilku miesięcy (brak odpowiedniej dokumentacji od pracodawcy). Co można zrobić w takiej sytuacji? Kwestię pracy w warunkach szczególnych reguluje ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Prace, które są uznane za pracę w warunkach szczególnych, zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Istotnym przy tym jest by praca w szczególnych warunkach, była świadczona stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W odniesieniu jednak do każdej konkretnej sytuacji należy zweryfikować czy w/w przesłanki wystąpiły, dość często bowiem intuicja nieprawnika w tym zakresie zawodzi, a wnioski wynikające z orzeczeń sądów są zaskakujące nawet dla samych prawników zajmujących się prawem ubezpieczeń społecznych:) W przypadku, gdy pracownik faktycznie pracę w warunkach szczególnych wykonywał jednakże dokumentacja kadrowa w tym zakresie zginęła albo pracownik z innych obiektywnie uzasadnionych powodów nie może jej odzyskać, to nadal ma szanse by otrzymać świadczenia. Nie należy również przejmować się decyzją odmowną ZUS, w której wskazane będzie, że ubezpieczony nie udowodnił, że posiada wymagany staż ubezpieczeniowy. W postępowaniu przed ZUS nie można bowiem przeprowadzać dowodów z zeznań świadków, co jest możliwe przed Sądem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Pracownik po uzyskaniu negatywnej decyzji ZUS winien wnieść odpowiednio sformułowane odwołanie do Sądu wraz z zawnioskowaniem dowodów, w szczególności zaś dowodów z zeznań świadków. Sąd po stwierdzeniu, że pracownik faktycznie pracę w warunkach szczególnych wykonywał ustali przedmiotową okoliczność. Pracownik ma również możliwość wytoczenia pozwu o ustalenie istnienia pracy w warunkach szczególnych – jednakże takie postępowanie nie może zmierzać do ustalenia dowodów na potrzeby innego postępowania. Innymi słowy np. jeżeli pracownik nie osiągnął wieku emerytalnego i chce ,,zabezpieczyć się na przyszłość” w tym zakresie, by w chwili osiągnięcia wymaganego wieku mógł skorzystać ze świadczeń może złożyć pozew o ustalenie pracy w warunkach szczególnych. Przepisy prawa z zakresu ubezpieczeń społecznych są porównywalne (jeśli nie bardziej) stopniem komplikacji, liczbą nowelizacji oraz interpretacji do przepisów prawa podatkowego. Nie eksperymentuj więc ze Swoją emeryturą i korzystaj z pomocy profesjonalnych prawników. WitamPozew o ustalenie pracy w warunkach szkodliowych i o szczególnym charaklterze należy złożyć w Sądzie Rejonowym Sądzie Pracy właściwym dla m. przesylam w załączeniu ……………, dnia ......................... Sąd Rejonowy w ………………… Wydział Pracy ul. …………………………….. ………………………………… Powód:………………………………………………………………………………………………….(nazwisko i adres wnioskującego pracownika, kod pocztowy) Pozwany: ………………………………………………………………………………………………..(dokładna nazwa - nazwiska właścicieli - adres, kod pocztowy) POZEW o ustalenie zatrudnienia w szczególnych warunkach i szczególnym charakterzeWnoszę o: ustalenie mojego zatrudnienia w szczególnych warunkach i o szczególnym charakterze u pracodawcy …………………………………………………………………………………. [ nazwa pracodawcy i jego dokładny adres ]. Uzasadnienie Pracowałem w pozwanym zakładzie jako ..... ……………… od dnia………….do dnia ..na stanowisku pracy:……………………………………………………………………………………….Na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony…………………………………………….Świadkami tego są: podać nazwiska……………………………………………………………………………….. ………………………………………………………………………………Od dnia……………………………………………………………………….. jestem na emeryturze Stan mojego zdrowia uległ w ostatnim czasie pogorszeniu Od roku ………………………………..jestem w leczeniu z powodu……………………………..Pozew o ustalenie pracy w warunkach szkodliwych i o szczególnych charakterze o którym stanowi załącznik A dział X w poz. 7 Rozporządzenie rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. Dziennik Ustaw z 18 lutego 1983 Nr 8 poz. 43 ze zm. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest pamiętać pozew proszę złożyć w sekretariacie Sądu w 2 egz. pokwitowany przez pracownika sekretariatu Sądu dla Pana W sprawie zaliczenia do służby wojskowej - to zagadnienie jest w moim Pracowałem w zakładzie jako elektromonter instalacji urządzeń silnoprądowych zatrudniony przy remoncie i eksploatacji urządzeń i maszyn elektrycznych. Zakład został zlikwidowany. Obecnie potrzebne mi jest zaświadczenie do ZUS o pracy w szczególnych warunkach. Co mam zrobić? Świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach Odpowiadając na Pana pytanie uprzejmie informuję, że prace, które są uznane za prace w warunkach szczególnych, zostały określone w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Proszę pamiętać, że aby praca została zakwalifikowana do pracy w szczególnych warunkach, musi być świadczona stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa powyżej, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Innymi słowy, świadectwo pracy w szczególnych warunkach powinno odnosić się w swej istocie do zakwalifikowania wykonywanej przez pracownika pracy stosownie do wykazu A lub B Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Jak udowodnić pracę w szczególnych warunkach? Pracownik, któremu nie udało się udokumentować przed ZUS pracy w szczególnych warunkach odpowiednim dokumentem, może ubiegać się o uznanie okresu tej pracy w drodze postępowania sądowego. Sąd może w tym celu dopuścić również inne środki dowodowe, w tym np. zeznania świadków. Zasadą jest, że okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach przy pracach wymienionych w wykazie A lub B powinny zostać udowodnione świadectwem pracy wystawionym pracownikowi przez pracodawcę po ustaniu zatrudnienia na podstawie posiadanej dokumentacji osobowej. Zgodnie z przepisami prawa pracy pracodawca ma obowiązek wykazania w tym dokumencie okresów zatrudnienia w szczególnych warunkach. Potwierdzając w świadectwie pracy okresy pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej na danym stanowisku pracy, pracodawca powinien powołać się na rodzaj pracy wymieniony w odpowiednim wykazie, dziale i pozycji wspomnianego rozporządzenia z 7 lutego 1983 r. Dodatkowe obowiązki ma jednak, gdy stosował tzw. resortowe wykazy prac w szczególnych warunkach zamieszczone w odpowiednich zarządzeniach i uchwałach właściwych ministrów, kierowników urzędów centralnych lub związków spółdzielczych. Wystawiając świadectwo pracy, musi wówczas, oprócz wskazania rodzaju pracy z rozporządzenia, powołać stanowisko pracy wymienione w wykazie, dziale, pozycji i punkcie odpowiedniego zarządzenia resortowego lub uchwały. Okres wykonywania pracy w szczególnych warunkach może potwierdzić również w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do wspomnianych przepisów resortowych. Likwidacja zakładu pracy i brak świadectwa pracy potwierdzającego pracę w szczególnych warunkach W przypadku gdy pracownik nie posiada świadectwa pracy potwierdzającego okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach, a obecnie nie może ponownie uzyskać tego dokumentu, gdyż pracodawca został np. zlikwidowany, przekształcony lub zrestrukturyzowany, ZUS może uznać zaświadczenie wystawione przez jeden z następujących podmiotów: – organ założycielski zlikwidowanego zakładu pracy, b. Ministerstwo Gospodarki (z wyłączeniem wojewody), – Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa lub Agencję Nieruchomości Rolnych, – zakład pracy posiadający w swoim archiwum akta osobowe byłych pracowników, którzy odeszli z pracy w okresie przed rozpoczęciem procesu przekształceń własnościowych i restrukturyzacji, jeżeli z akt tych bezspornie wynika fakt wykonywania przez daną osobę pracy w szczególnych warunkach. W przypadku gdy nie jest możliwe udowodnienie okresów pracy w szczególnych warunkach w drodze świadectwa pracy lub zaświadczenia, a dokumentacja osobowa potwierdzająca te okoliczności znajduje się w archiwum lub u prywatnego przechowawcy, osoba ubiegająca się o wcześniejszą emeryturę może przedstawić kserokopie tych dokumentów sporządzone i uwierzytelnione przez ten podmiot (tzw. dokumentację zastępczą). Nie zawsze jednak te dokumenty zostaną uznane przez ZUS. Organ ten dokonuje bowiem oceny merytorycznej tego rodzaju środków dowodowych. ZUS zaliczy na tej podstawie okresy pracy w szczególnych warunkach tylko wtedy, gdy z poświadczonej przez przechowawcę dokumentacji wyraźnie wynika rodzaj, stanowisko, okres i wymiar wykonywanej pracy w szczególnych warunkach. W przeciwnym razie ZUS odmawia uznania okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Odmowa przyznania świadczenia z ZUS ze względu na nieudokumentowanie okresu pracy w szczególnych warunkach W razie wydania decyzji odmawiającej przyznania świadczenia ze względu na nieudokumentowanie okresu pracy w szczególnych warunkach wnioskodawca może udowodnić ten okres w postępowaniu odwoławczym od decyzji ZUS. W postępowaniu tym sąd może przyjąć wszystkie dowody, które posłużą wyjaśnieniu, czy pracownik faktycznie wykonywał pracę w szczególnych warunkach na określonym stanowisku. Mogą to być zeznania świadków, różnego rodzaju umowy (np. umowy o pracę) lub inne dokumenty potwierdzające wykonywanie pracy w szczególnych warunkach. Jeśli sąd uzna, że pracownik wykonywał pracę w szczególnych warunkach, ZUS będzie zobowiązany do zmiany wydanej w sprawie decyzji odmownej. Jeśli więc Pana pracodawca został zlikwidowany, a Pan nie posiada stosownego świadectwa pracy, może Pan przed sądem powołać świadków albo spróbować zdobyć zaświadczenie od podmiotu wymienionego powyżej (o ile jest to możliwe). Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Rekompensata dla osób, które pracowały w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, a nie spełniają warunków do uzyskania emerytury pomostowej przysługuje na podstawie złożonego przez nich wniosku do ZUS. Rekompensata to odszkodowaniem za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze dla osób, które nie nabędą prawa do emerytury do rekompensaty przysługuje osobie, która ukończyła 60 lat w przypadku kobiet i 65 lat w przypadku będzie przyznawana w formie dodatku do kapitału ustalana jest przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych po złożeniu wniosku o nową emeryturę z Funduszu Emerytur Społecznych. Wzór wniosku o rekompensatę składa się na formularzu ZUS Rp – wniosku o wypłatę rekompensaty należy dołączyć dokumenty potwierdzające wykonywanie do 31 grudnia 2008 r. pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W przypadku, kiedy ZUS jest już w posiadaniu takich dokumentów, ewentualnie można dołączyć nowe dokumenty mające wpływ na ustalenie prawa do rekompensaty, które nie były składane do ZUS. Wniosek członka rodzinyWniosek o rekompensatę może złożyć członek rodziny, który ubiega się o przyznanie renty rodzinnej po zmarłym. Złożenie po dniu 31 grudnia 2008 r. wniosku o rentę rodzinną po osobie urodzonej po 31 grudnia 1948 r. oznacza równocześnie wystąpienie o ustalenie rekompensaty, jeśli nie została ona obliczona, a zmarły:spełniał warunki do otrzymania emerytury z tytułu ukończenia powszechnego wieku emerytalnego,przed 1 stycznia 2009 r. wykonywał przez co najmniej 15 lat pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym prawna: Ustawa z 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. nr 237, poz. 1656) Opisz nam swój problem i wyślij zapytanie.

pozew o ustalenie pracy w warunkach szczególnych